Ελεγχόμενη χρεοκοπία της αριστερής λογικής

Του Μπαμπη Παπαδημητριου

Είπε η κυρία Παπαρήγα στον κύριο Παπανδρέου: «Σίγουρα θα πάμε σε μια ελεγχόμενη χρεοκοπία (που) θα είναι σε βάρος του λαού». Δεν είμαι σίγουρος ότι έχω κατανοήσει σωστά τον τόνο της γενικής γραμματέως του Κομμουνιστικού Κόμματος. Η χρεοκοπία είναι ωφέλιμη ή καταστροφική για τον ελληνικό λαό; Οταν πάλι είναι «ελεγχόμενη», είναι καλή ή κακή περίπτωση; Περίμενα από την έμπειρη πολιτικό μεγαλύτερη σαφήνεια. Οταν το ΚΚΕ προχωρεί σε παρόμοιες «προβλέψεις», έχει κάποιες πληροφορίες από τις αγορές ή απλώς μιλά περί της δεδομένης, σε κάθε θρησκόληπτη προσέγγιση της πραγματικότητας, Ημέρα της Κρίσης, εν προκειμένω της καταστροφής του καπιταλισμού; Κανείς δεν γνωρίζει, ούτε που μας διαφώτισαν οι απαντήσεις που είχε την καλοσύνη να δώσει στους παλαιούς συντρόφους του μεγάλου καναλιού.



Η κυρία Παπαρήγα δεν απεκάλυψε την «πηγή» των πληροφοριών «της». Κακώς! Υποψιάζομαι ότι δεν είναι κάτι περισσότερο από μια καλή ανάγνωση, σταθερό κομματικό καθήκον, του οργάνου της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ., της εφημερίδας «Ριζοσπάστης». Πράγματι, στο οικείο ρεπορτάζ σημειώνονται τα ακόλουθα: «Κατευθύνσεις προς τη γερμανική κυβέρνηση για τη στάση που θα πρέπει να ακολουθήσει στις επικείμενες συνόδους κορυφής της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. δίνουν με κοινή τους ανακοίνωση ο Σύνδεσμος Γερμανικών Βιομηχανιών (BDI), ο Σύνδεσμος Γερμανών Εργοδοτών (BDA), η Ενωση Βιομηχανικών και Εμπορικών Επιμελητηρίων (DIHK) και η Ενωση Γερμανικών Βιοτεχνιών (ZDH). Στην ανακοίνωσή τους, οι εργοδοτικοί και επιχειρηματικοί σύνδεσμοι της Γερμανίας σημειώνουν ότι οι υπερχρεωμένες χώρες της Eυρωζώνης θα πρέπει να παραπέμπονται σε μια διαδικασία ελεγχόμενης πτώχευσης, τονίζοντας ότι ένα από τα εργαλεία της Ε.Ε. θα πρέπει να είναι και η έγκαιρη αναδιάρθρωση του χρέους».

Αποκάλυψε, άραγε, η κυρία Παπαρήγα, όταν παρέδωσε τις εκτιμήσεις της στον πρωθυπουργό της χώρας, ότι πρόκειται για τις δημόσιες αυτές «οδηγίες»; Και γιατί, πιο απλά, δεν ζητούσε να μάθει τη γνώμη του κ. Παπανδρέου για τις δηλώσεις του προέδρου του Συνδέσμου Γερμανικών Βιομηχανιών (ΒDI) Χανς Πέτερ Κάιτελ στην «καπιταλιστική» Handelsblatt (Εφημερίς του Εμπορίου): «Μόνο μέσω μιας αναδιάρθρωσης μπορεί η Ελλάδα να απελευθερωθεί από την κρίση χρέους»!

Είναι φοβερό να συμφωνεί η κυρία γενική γραμματέας με τους καπιταλιστές. Ωστόσο και πολλοί θεωρητικοί του καπιταλισμού, από την πρώτη στιγμή αλλά και πρόσφατα, γράφουν σε όλους τους τόνους ότι λύση χωρίς κάποια αναδιάρθρωση δεν υπάρχει για το ελληνικό χρέος!

Κακώς ανακατεύεται η κυρία γ.γ. «εκεί που δεν τη σπέρνουν». Ας αφήσει τις διαβολικές δουλειές των αγορών στους ανθρώπους των αγορών. Θα μπορούσε, βεβαίως, να έχει μοιραστεί μαζί μας την άποψη του ΚΚΕ για τις ζημίες που θα υποστούν τα αποθεματικά των ασφαλιστικών ταμείων στην περίπτωση που υπάρξει «καταστροφή κεφαλαίου για τους επενδυτές ομολόγων από 50% έως 70%», μια ακόμη εκτίμηση, της Standard & Poor’s, την οποία παραθέτει ασχολίαστη η ίδια εφημερίδα.

Λογικά, κανείς δεν πρέπει να θέλει το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους, κάτι που θα μπορούσε να συμπεριλαμβάνει μια ελεγχόμενη αναδιάρθρωση. Ακόμη λιγότερο δεν μπορεί κανείς να «χαίρεται» για την ανοιχτή χρεοκοπία των ελληνικών ομολόγων.

Δεν γνωρίζω αν στις συναντήσεις των στελεχών της σταλινικής Αριστεράς ονειρεύονται την κατάρριψη του καθεστώτος υπό τους ήχους μιας συμφωνημένης χρεοκοπίας. Δεν μπορώ να το φανταστώ γιατί τους έχω για καλούς πατριώτες και ειλικρινείς φίλους των λαϊκών συμφερόντων.

Αρα, το λογικό και αναμενόμενο από την κυρία Παπαρήγα ήταν να απαιτεί από τον πρωθυπουργό της χώρας να κάνει ό,τι χρειαστεί προκειμένου να αποφευχθεί η χρεοκοπία: μερική ή ολική. Βλάπτει το ίδιο! Δυστυχώς. Ευτυχώς όμως για όλους εμάς, η χρεοκοπία που κάνει τους αμετανόητους της Αριστεράς να χαίρονται δεν είναι στο τραπέζι των συζητήσεων που κάνουν οι υπεύθυνοι άνδρες και γυναίκες της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών. Αυτό που ετοιμάζουν είναι μια δεύτερη γραμμή άμυνας απέναντι στο ενδεχόμενο η Ελλάδα να μην τα έχει καταφέρει μέχρι το 2013, όταν η μνημονιακή βοήθεια θα έχει εξαντληθεί.

Οι άνθρωποι των αγορών ζητούν από τους Eυρωπαίους να συμφωνήσουν το συντομότερο και να διατυπώσουν δημοσίως τους Ορους Συλλογικής Δράσης (collective action clause). Ζητούν να γνωρίζουν τις διαδικασίες που θα ακολουθεί ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθεροποίησης (ESM) κάθε φορά που θα καλείται να παρεμβαίνει στις αγορές κεφαλαίων υπέρ του ενός ή του άλλου μέλους της Eυρωζώνης. Οι αγορές αντιλαμβάνονται ότι η Eυρωζώνη, αφού κατάφερε, με τα έκτακτα μέτρα που πήραν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι κυβερνήσεις των κρατών-μελών, να ξεπεράσει το πρώτο ωστικό κύμα της μεγάλης κρίσης, θα βρει τον τρόπο να κερδίσει τον επόμενο γύρο.

Αντιλαμβάνονται πολύ καλά πως, τελικά, και η Γερμανία είναι διατεθειμένη να διατηρήσει τον έλεγχο των κινήσεων. Ακόμη κι αν χρειαστεί να επιμηκυνθεί για κάποια χρόνια η αποπληρωμή των ιδιωτικών χρεών, ακόμη κι αν χρειαστεί να πάρουν πάνω τους τα εύρωστα κράτη της Ζώνης όλο το παιχνίδι.

Σε τελευταία ανάλυση, ακόμη και οι ομολογιούχοι κατανοούν ότι από την κατάρρευση της Ελλάδας οι μόνοι ωφελημένοι θα είναι οι εχθροί της Δημοκρατίας. Γι’ αυτό, οι τελευταίοι αυτοί ούτε τη... χαρά τους δεν κρύβουν πλέον!

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_10/03/2011_1294652